กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หานเหมยค่อย ๆ พูดว่า “น้าสะใภ้ ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่อยากซื้อของบางอย่าง ราคาค่อนข้างแพง”
“ตอนนี้พ่อฉันเก็บเงินไว้เอง ไม่ให้แม่ฉัน ถ้าฉันขอเงินพ่อ เขาก็ไม่ให้เหมือนกัน ฉันถึงได้เอ่ยปากขอจากลุงใหญ่”
“ถ้าพวกลุงเงินไม่คล่องก็ไม่ต้องให้ฉันหรอก ฉันจะหาทางอื่นเอง”
“ดูเด็กคนนี้พูดเข้า” เฉินถิงหลานกุมมือหานเหมยไว้
“พูดแบบนี้ก็เหมือนเห็นเราเป็นคนอื่น หลานต้องใช้เงิน ลุงใหญ่กับน้าจะเสียดายไม่ยอมให้ได้ยังไง เพียงแต่หลานเอ่ยปากขอทีเดียวตั้ง 1,000 กว่าหยวน หลานเจอเรื่องลำบากอะไรหรือเปล่า?”
“ไม่มี” หานเหมยดึงมือออก แล้วโยนแอปเปิ้ลที่ยังกินไม่หมดลงถังขยะ
เธอลุกขึ้นตะโกนไปทางบันไดว่า “เนี่ยนชู เราควรกลับบ้านกันได้แล้ว!”