กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หานเหมยเบิกตากว้างขึ้นทันที มองซูฉิงด้วยแววตาทั้งตกใจทั้งหวาดกลัว
“แล้วเมื่อกี้คุณ…”
ซูฉิงตัดบทหานเหมย “หานเหมย ถ้าฉันแจ้งเรื่องนี้ คุณคิดว่าพ่อคุณจะเป็นยังไง? แล้วครอบครัวคุณจะเป็นยังไง?”
“แกกล้าเหรอ!” ใบหน้าหานเหมยซีดเผือด ฟันกระทบกันกึก ๆ ขณะพูดว่า “ถ้าแกกล้าพูดเรื่องนี้ออกไป ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!”
เธอไม่กล้าคิดเลยว่า หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผย ทั้งครอบครัวของเธอรวมถึงตัวเธอเองจะตกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร
“แล้วเธอจะไม่ปล่อยฉันยังไงล่ะ?” ซูฉิงหัวเราะเยาะ “จะซ้อมฉันสักยกหรือไง?”
หานเหมยได้แต่กล้ำกลืนความโกรธ
ถ้าเธอสู้ซูฉิงไหว เธอคงซ้อมอีกฝ่ายจนแม้แต่แม่แท้ ๆ ก็จำไม่ได้แล้วว่าเป็นใคร
“เธอต้องการอะไร?” หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่ หานเหมยกดความโกรธเอาไว้แล้วถาม