กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หัวหน้าเฮ่อ ช่างเจี่ยงทำแบบนี้ได้ยังไง”
“ถึงยังไงสหายซูก็เคยช่วยชีวิตลูกชายเขาไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะสหายซู ลูกชายเขาคงถูกประหารชีวิตไปนานแล้ว”
“ตอนนี้ถึงเวลาที่เขาต้องตอบแทนบุญคุณแล้ว แต่ทำไมถึงหดหัวเข้าไปในกระดองเหมือนเต่าแบบนี้”
เฮ่อสิงโจวถอนหายใจ “กลับเรือนรับรองกันก่อนเถอะ”
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าด้านนอกเดินห่างออกไป เจี่ยงจ้งผิงก็ใช้มือปิดหน้า ก่อนจะไถลตัวนั่งลงกับพื้นตามบานประตู ร้องไห้สะอึกสะอื้นทั้งที่ยังปิดหน้า
“สหายซู ฉันขอโทษ! แต่ฉันเองก็ไม่มีทางเลือก!”
เช้าวันรุ่งขึ้น เฮ่อสิงโจวมาหาช่างเจี่ยงแต่เช้า ทว่ากลับพบว่าคนไม่อยู่แล้ว
ไม่มีใครรู้ว่าเขาพาครอบครัวไปที่ไหนตลอดทั้งคืน