เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงกลับบ้านไปพักอยู่ครู่หนึ่ง
ถังถังเก็บเครื่องเขียนที่เพิ่งซื้อมาใส่กระเป๋านักเรียนใบใหม่อย่างมีความสุข พลางชี้ไปที่ตัวละครน้ำเต้าบนกระเป๋า ยิ้มจนดวงตาหยีเป็นเส้นเดียว
“แม่ หนูชอบเจ้าตัวน้ำเต้านี่มากเลย หนูจะเก่งเหมือนเจ้าตัวน้ำเต้า!”
ซูฉิงยื่นมือไปลูบศีรษะลูกสาว “ถังถังของแม่เก่งมาตลอดอยู่แล้ว”
แม้อวิ๋นโจวจะไม่ได้แสดงออกชัดเจนเท่าถังถัง แต่เขาก็เก็บของด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ทว่ามองออกอย่างชัดเจนว่าดวงตาของเขาเป็นประกาย
ซูฉิงขยี้ศีรษะลูกชายเบา ๆ “ชอบกระเป๋านักเรียนใบใหม่ไหม?”
“แม่ ผมชอบมาก!” อวิ๋นโจวยิ้มให้ซูฉิง ก่อนมองกระเป๋านักเรียนใบใหม่ของน้องสาว “ผมจะเป็นตัวสีม่วง ใครก็จะไม่กล้ารังแกน้องอีก”
ซูฉิงกอดอวิ๋นโจวกับถังถังไว้ในอ้อมแขน ดูเหมือนอวิ๋นโจวยังจำเรื่องที่ตู้เนี่ยนชูรังแกถังถังได้