กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อืม!” จางไฉ่เวยหันหน้าหนี ไม่มองหลี่ฉางเหอ
เธอกัดฟันแน่น ไม่ยอมให้น้ำตาไหลออกมา
หลี่ฉางเหอถอนหายใจ “เอาเถอะ ยังไม่ได้แต่งงาน เงินของคุณเอง อยากใช้ยังไงก็ใช้ไป แต่พอแต่งงานกันแล้วจะฟุ่มเฟือยแบบนี้ไม่ได้ แม่ผมบอกว่าใช้ชีวิตต้องรู้จักประหยัด”
น้ำตาของจางไฉ่เวยไหลร่วงลงมา
ซูฉิงมองเธอด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะเหลือบมองแผ่นหลังของหลี่ฉางเหอที่เดินจากไปโดยไม่หันกลับมา
จางไฉ่เวยยกมือเช็ดน้ำตาบนใบหน้า แล้วฝืนยิ้มให้ซูฉิง เสียงสะอื้นติดอยู่ในลำคอ “ขอโทษนะ ทำให้คุณเห็นเรื่องน่าขันแล้ว ช่วยแต่งหน้าให้ฉันหน่อย”
“สหายจาง คุณคิดดีแล้วหรือยัง?” ซูฉิงถามอย่างมีความหมายสองชั้น
ถ้าเป็นเธอ เธอคงไม่แต่งงานกับผู้ชายคนนี้