กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เซี่ยงฉือเยว่เป็นคนชน ไม่ใช่ผม” เจี่ยงเฉินรีบพูด
ช่างเจี่ยงขมวดคิ้ว
แม้เจี่ยงเฉินจะเป็นคนเหลวแหลก แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาไม่มีทางใส่ร้ายคนอื่นอีก
“ไม่ใช่ผมจริง ๆ” เจี่ยงเฉินร้องไห้พลางพูด “วันนี้ผมออกไปเที่ยวกับเซี่ยงฉือเยว่และพวกเขา เขาเป็นคนขับรถชนคน แล้วจับผมกดไว้ที่นั่งคนขับ จากนั้นก็หนีไปกับคนอื่น”
“ตอนนั้นผมเห็นว่าชนคนตายก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก พอตั้งสติได้อีกที ผมก็มาอยู่ที่นั่งคนขับแล้ว”
ช่างเจี่ยงมีสีหน้าเคร่งขรึม “ตอนนั้นมีใครเห็นเหตุการณ์บ้าง?”
เจี่ยงเฉินส่ายหน้า ร้องไห้พลางพูด “ตอนบ่ายแก่ ๆ อากาศร้อนมาก ไม่มีใครอยู่แถวนั้น”
ใจของช่างเจี่ยงจมดิ่งลง
เมื่อไม่มีพยาน นั่นก็เป็นเพียงคำพูดฝ่ายเดียวของเจี่ยงเฉิน