เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฝิงอวิ๋นเช่อมองเจี่ยวั่งชวนแล้วพูดทีละคำ “ข้อแรก หย่า”
“ข้อสอง จ่ายเงินชดเชยให้ฉัน 500 หยวน”
“ไม่อย่างนั้น ฉันจะทำให้คนทั้งเขตทหารรู้เรื่องนี้จนหมด ทำให้คุณเสียเกียรติยศย่อยยับ”
คิ้วของเจี่ยวั่งชวนขมวดเป็นรอยย่น ครู่ใหญ่ต่อมาจึงพูดว่า “ได้!”
“พี่วั่งชวน ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ฉันจะรับผิดชอบเอง ผู้นำจะไม่ทำให้พี่ลำบากหรอกค่ะ” ลั่วเวยเพิ่งรู้สึกเสียใจขึ้นมา
เมื่อครู่นี้ตอนร้อนใจ เธอไม่ควรยอมรับเรื่องที่ตัวเองไม่ได้ทำเลย ตอนนี้ต่อให้ปฏิเสธก็คงไม่มีใครเชื่อเธอแล้ว
พอเห็นเจี่ยวั่งชวนกลับมา เธอก็รีบแสดงจุดยืน
เธอรู้ว่าเจี่ยวั่งชวนให้ความสำคัญกับงานของตัวเองมาก
“ผู้นำจะไม่ทำให้ฉันลำบาก?” เจี่ยวั่งชวนแค่นหัวเราะ “เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร? เธอบอกว่าผู้นำจะไม่ทำให้ฉันลำบาก แล้วผู้นำจะต้องฟังเธอหรือไง?”