กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี่ยลี่หัวค่อย ๆ หันตัวกลับ พอเจอเข้ากับสีหน้าเย็นเยือกของเฝิงอวิ๋นเช่อ ก็ขยาดขึ้นมาทันที
วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาพลางพูดว่า “พี่สะใภ้ ฉันมาเยี่ยมพี่เอง”
พอพูดจบ ก็นึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช่ที่บ้าน นี่คือร้านของซูฉิง
เฝิงอวิ๋นเช่อเป็นพนักงาน ต่อให้เธอกล้ามากแค่ไหนก็ไม่กล้าตบตีเธอในร้านของซูฉิง
ความกล้าก็กลับคืนมาทันที
น้ำเสียงก็เปลี่ยนเป็นเหน็บแนม “ฉันมาซื้อของ พี่ไม่ใช่พนักงานหรือไง ยังไม่รีบแนะนำสินค้าให้ฉันอีก”
ซูฉิงขมวดคิ้ว
พันธุกรรมนี่แรงจริง ๆ การเปลี่ยนหน้ากากของเจี่ยลี่หัวเร็วพอ ๆ กับเปลี่ยนหน้ากากงิ้วเสฉวนเลย!
เฝิงอวิ๋นเช่อมองซูฉิงอย่างปลอบใจ