กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฝิงอวิ๋นเช่อยังรู้สึกขอบคุณหยางสวินอยู่มาก
ซูฉิงส่งแขกทุกคนกลับจนหมด มองจานชามบนโต๊ะแล้วม้วนแขนเสื้อเตรียมจะล้าง แต่ถูกโจวหวยจิ่นห้ามไว้
“วางไว้ก่อน พรุ่งนี้ให้เจียงเว่ยตงหาสหายทหารสักสองคนมาล้าง รีบเข้านอนเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องตื่นแต่เช้า”
…
ในเวลาเดียวกัน เจี่ยวั่งชวนกำลังนั่งแช่เท้าอยู่ในลานบ้าน เจี่ยลี่หัวเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ เขา
เจี่ยวั่งชวนเหลือบมองเจี่ยลี่หัว “ยังไม่นอนอีก?”
“ฉันตั้งใจรอให้พ่อกับแม่หลับก่อนแล้วค่อยมาหาพี่” เจี่ยลี่หัวพูด
เจี่ยวั่งชวนชะงัก ความโกรธปะทุขึ้นบนใบหน้า “แกไปก่อเรื่องอะไรมาอีก?”
“ฉันไปก่อเรื่องอะไรที่ไหน” เจี่ยลี่หัวร้องโอดโอยว่าถูกกล่าวหา “พี่ช่วยคิดในแง่ดีกับฉันหน่อยไม่ได้หรือไง?”