กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ประมาทไปแล้ว เงินค่าของขวัญพวกนี้ควรให้เขาเป็นคนออก
เดิมทีเขาก็คิดจะออกเอง ยังไงก็นานมากแล้วที่ไม่ได้มาหาพ่อตา ต้องทำทีให้ดูบ้าง
ตอนจ่ายเงินแม่เขาดึงแขนไว้หน่อย เขาก็เลยไม่จ่าย
ไม่คิดว่าเฝิงฉี่จะสังเกตเห็นเรื่องเล็ก ๆ พวกนี้
เขาขมวดคิ้วมองจางต้าจวนแวบหนึ่ง
ถ้าแม่เขาไม่พูดถึงเรื่องนี้ เฝิงฉี่ก็คงไม่ถามเขาแบบนี้
“พ่อ!” เจี่ยวั่งชวนหน้าแดงก่ำ สีหน้าลำบากใจ “พ่อแม่ผมมา มีที่ต้องใช้เงินเยอะ ผมเงินไม่พอ เลยให้อวิ๋นเช่อออกเงินแทน”
“มีแค่ครั้งนี้ หรือหลายครั้ง?” ดวงตาคมกริบของเฝิงฉี่จ้องเขม็งไปที่เจี่ยวั่งชวน
แน่นอนว่ามีหลายครั้ง
แต่คำพูดนี้ เจี่ยวั่งชวนไม่กล้าพูดออกมาอยู่แล้ว