กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงจอดรถให้เรียบร้อย ลงจากรถแล้วมองไปทางโจวหวยจิ่น พลางถามอย่างสงสัย “ดึกขนาดนี้ คุณมาหาฉันมีธุระอะไรหรือ”
“ขอโทษ!” โจวหวยจิ่นมองซูฉิงด้วยความสำนึกผิด “บนรถไฟผมทำอะไรไม่ได้เลย ไม่ได้ปกป้องพวกคุณ” ถ้าคนร้ายจี้ไม่ใช่หลัวจือเซี่ยแต่เป็นซูฉิง เขาไม่กล้าคิดว่าตอนนั้นตัวเองจะทำอะไรลงไป
ซูฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง เม้มริมฝีปาก
แล้วพูดอย่างจริงจัง “ถึงคุณจะไม่ใช่สามีที่ดี แต่คุณเป็นทหารที่ดี เพราะมีพวกคุณ พวกเราคนธรรมดาสามัญถึงได้อยู่อย่างสงบสุข”