กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หานเหมยโกรธจนหน้าแดง
โจวหวยจิ่นหัวเราะเยาะเธอเหมือนกับซูฉิง
“พี่หวยจิ่น ไม่ต้องหรอกค่ะ ค่ารถเมล์ฉันยังมี” หานเหมยพูดจบก็ดึงเนี่ยนชูเดินจากไป
“เดี๋ยว!”
หานเหมยชะงักฝีเท้า ในใจแอบดีใจ
โจวหวยจิ่นเรียกเธอไว้ เขาอยากให้เธอขึ้นรถหรือเปล่า
เธอว่าแล้ว โจวหวยจิ่นต้องไม่ยอมมองเธอกับเนี่ยนชูลำบากแน่
ซูฉิงกับถังถังนั่งอยู่เบาะหลัง มองโจวหวยจิ่นที่กำลังคุยกับหานเหมยอยู่นอกรถอย่างเย็นชา
สองคนพูดเสียงไม่ดัง เธอฟังไม่ชัด แต่ดูสีหน้าหานเหมยแล้วเต็มไปด้วยความเขินอาย
ไอ้ผู้ชายบ้าเอ๊ย กล้าดียังไงมาหยอกเย้ากับหานเหมยต่อหน้าลูกสองคน!