กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวหวยจิ่นยืนอยู่ที่ประตู แสงส่องมาจากด้านหลัง มองไม่ชัดว่าสีหน้าของเขาเป็นอย่างไร
ชายหนุ่มก้าวขายาวเดินเข้ามา ดวงตาคมลึกมองซูฉิงแวบหนึ่ง แล้วโผเข้ากอดหม่าชิงซาน “ชิงซาน ไม่เจอกันนาน!”
“ไม่เจอกันนาน!” เบ้าตาหม่าชิงซานชื้น ๆ ตบหลังโจวหวยจิ่นเบา ๆ
เขาลาออกจากกองทัพเพราะบาดเจ็บ ช่วงหนึ่งในใจรับไม่ได้ ไม่อยากพบผู้คน ไม่อยากพูดคุยกับใคร
เพื่อหาเลี้ยงชีพ เขาตามหาทหารที่ลาออกมาแต่ก่อนหลายคน ตั้งทีมรับงานตกแต่ง แต่ก็ยังไม่อยากพูดมาก ยิ่งไม่อยากพบเพื่อนทหารที่เคยรบเคียงบ่าเคียงไหล่กัน
เขาชอบการเป็นทหารมาก แต่กลับต้องถอนตัวลงมาในช่วงที่กำลังรุ่งโรจน์ที่สุด
ใจจะยอมได้อย่างไร?