กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวหวยจิ่นส่ายหน้า “ยังไม่ได้มีโอกาสเลย”
เว่ยชิงซานเลิกคิ้ว
“ภรรยาแกคนเดียวอยู่ชนบทมาตั้งหลายปีก็ลำบากไม่น้อย ตอนนี้ย้ายตามมาแล้วก็ดูแลเขาให้ดีหน่อย”
“ทหารที่ได้มาตรฐานไม่ใช่แค่ทำงานเก่ง แต่ต้องดูแลครอบครัวได้ด้วย”
“แค่ห้องเดียวยังไม่กวาด แล้วจะไปกวาดใต้หล้าได้อย่างไร!”
โจวหวยจิ่นรู้สึกว่าผู้บัญชาการเว่ยแปลก ๆ เหมือนมีอะไรที่ยังพูดไม่หมด พอเขาหันไปมอง ท่านก็ไม่พูดต่อ
นึกถึงคำที่เฝิงซื่อซวินเคยพูดกับเขา หรือว่าผู้บัญชาการกำลังเตือนเขาว่า ถ้าเขาหย่าตอนนี้ มันจะกระทบอนาคตของเขา?
ส้นเท้ากระทบกัน โจวหวยจิ่นทำวันทยหัตถ์อย่างได้มาตรฐานต่อเว่ยชิงซาน “รับทราบ!”