กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงไปหาเฝิงอวิ๋นเช่อที่สหกรณ์
เฝิงอวิ๋นเช่อฟังซูฉิงเล่าถึงจุดประสงค์แล้ว ก็มองเธออย่างตกใจ
“ซูฉิง ฉันไม่ยักรู้เลยนะ ว่าเธอมีความสามารถแบบนี้ด้วย”
ซูฉิงคนเมื่อก่อนอ่อนแอ ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง สมองก็ไม่ค่อยฉลาด คนอื่นพูดอะไรก็เชื่อไปหมด ถูกคนอื่นรังแกก็ไม่รู้จักตอบโต้
ซูฉิงตอนนี้เปลี่ยนไปจนเธอแทบจะจำไม่ได้แล้ว
ซูฉิง “…”
เธอจะบอกว่า ซูฉิงคนก่อนตายคาที่ตอนกลิ้งกับโจวหวยจิ่นอยู่ในแปลงข้าวโพดก็ไม่ได้
จึงพูดกลบเกลื่อนว่า “ทำเล่น ๆ เรื่อยเปื่อยเอง”
“ซูฉิง หลายปีมานี้ เธอเลี้ยงอวิ๋นโจวกับหว่านถังคนเดียวคงลำบากมากสินะ” เฝิงอวิ๋นเช่อมองซูฉิงด้วยความสงสาร
เธอเคยอยู่ที่หมู่บ้านฮวาซีจื่อ