บทที่ 327: ดินแดนลับ

บทที่ 327: ดินแดนลับ

ครืนนนน——!!!

ต้นเจี้ยนมู่พิฆาตโลกที่ฉีกกระชากผืนฟ้าต้นนั้น ดูราวกับหลังจากทำภารกิจสุดท้ายของมันเสร็จสิ้นแล้ว ก็เดินมาถึงจุดจบของชีวิตอย่างรวดเร็วเช่นกัน

พลังอันยิ่งใหญ่ที่ค้ำจุนฟ้าดินกำลังเลือนหายไปจากบริเวณรากอย่างรวดเร็ว เรือนยอดมหึมาสีม่วงเข้มของมันก็เริ่มแตกร้าวจากเหนือเก้าชั้นฟ้า

มันไม่ใช่ไม้เทวะที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานอีกต่อไป หากแปรเปลี่ยนเป็นฝุ่นผงและเศษซากสีม่วงนับพันล้านตัน ก่อเกิดเป็นพายุหิมะอันยิ่งใหญ่ที่โปรยปรายและถาโถมลงมา

“...”

บนลานกว้าง ผู้ฝึกตนที่รอดชีวิตทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบงันอันประหลาด

พวกเขาแหงนหน้ามองฉากปิดม่านอันยิ่งใหญ่ตระการตานี้อย่างเหม่อลอย ความสะเทือนใจในอกมากมายจนไม่อาจบรรยายออกมาได้

“คนเก้าคนนั้นเมื่อครู่... แท้จริงแล้วเป็นใครกัน?”

ไม่รู้ว่าความเงียบงันดำเนินอยู่นานเท่าใด ในที่สุดผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะคนหนึ่งก็เป็นคนแรกที่เอ่ยปากขึ้น ทว่าเสียงของเขาแหบแห้ง ดวงตายังคงเปี่ยมด้วยความหวาดกลัวที่ไม่อาจสะกดข่ม