กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 299: ผลชำระไขกระดูก
ต่างจากภาพการคุ้มกันอันเข้มงวดก่อนหน้านี้ ภายในถ้ำพำนักยามนี้กลับไร้ผู้คนโดยสิ้นเชิง เงียบสงัดเสียจนชวนให้รู้สึกประหลาด
ทั้งสองเดินอย่างเงียบงันไปตามทางเดินในถ้ำพำนัก อดไม่ได้จึงลดเสียงลงและเริ่มพูดคุยกัน
“แปลกจริง...” ดวงตาของหลิ่วอีอีเต็มไปด้วยความฉงน “เหตุใดที่นี่ถึงไม่มีใครเลยสักคน?”
เหวินหลินเองก็แสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ แขนเสื้อด้านที่ขาดแขนของเขาปลิวไหวเบา ๆ ตามลม สีหน้าปรากฏความเคร่งขรึมอยู่หลายส่วน “แปลกจริง ๆ ตอนที่ข้าถูกจับมาที่นี่ ที่แห่งนี้ยังมีการคุ้มกันแน่นหนา ไม่มีทางหย่อนยานถึงเพียงนี้แน่... หรือว่า...”
ในเวลานั้นเอง... เสียงดังสนั่นกึกก้องก็ดังลงมาจากบนฟ้าอีกครั้ง
“หรือว่าสำนักมารถูกโจมตี คนพวกนี้เลยหนีกันไปหมดแล้ว?”
ทันทีที่เขาพูดจบ หลิ่วอีอีก็ตบมือฉาด ใบหน้าปรากฏความยินดีที่ยากจะข่มไว้
“ที่เจ้าพูดถูกต้องแล้ว! ต้องเป็นคนของสำนักมาแน่!”