กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 286: หลิวเมิ่ง
“สหายเต๋าหลิ่ว อย่ายืนอยู่ข้างหน้าต่างเลย หากถูกผู้อื่นมองเห็นเข้า คงไม่ดีแน่”
เสียงแหบเล็กน้อยดังมาจากด้านหลัง แม้อ่อนแรง ทว่ากลับแฝงความสุขุมอยู่หลายส่วน
เหวินหลินเอนกายนั่งพิงอยู่ตรงมุมกำแพง แขนซ้ายที่ขาดไปของเขาห้ามเลือดแล้ว เพียงแต่ใบหน้าซีดเผือดนั้นยังไร้สีเลือดโดยสิ้นเชิง
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ร่างของหลิ่วอีอีพลันสั่นสะท้านเล็กน้อย ราวเพิ่งตื่นจากความฝัน ก่อนรีบเดินกลับมาจากข้างหน้าต่าง
นางนั่งลงข้างกายเหวินหลิน สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยความหวาดผวาภายหลัง แม้แต่น้ำเสียงก็สั่นเครืออยู่หลายส่วน
“ข้าเพียงอยากไปดูว่าเมื่อใดท่านอาจะกลับมา... เหวินหลิน... เจ้าลองเดาสิ เมื่อครู่นี้ข้าเห็นใคร?”
หัวใจของเหวินหลินไหววูบ แต่ภายนอกกลับแสร้งทำสีหน้าไม่เข้าใจ
“ผู้ใด?”