บทที่ 256: รักษาความเป็นตัวเอง

บทที่ 256: รักษาความเป็นตัวเอง

อะไรนะ?

ฉินอี้ตกใจสะท้านในใจ

เมืองผิงหยาง... ถูกทิ้งร้างไปตั้งแต่ห้าปีก่อนแล้ว?

เป็นไปได้อย่างไรกัน!?

เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งออกมาจากเมืองเล็กแห่งนั้นอย่างชัดเจน แม้ในเมืองจะดูเงียบเหงาอยู่บ้าง ทว่าก็มีผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ

โรงเตี๊ยมนั้น ผู้ฝึกมารที่ก่อเรื่องวุ่นวายครั้งใหญ่คนนั้น หลิวเอ้อร์ลิ่วที่ถูกสังหารไปแล้ว นายทหารผู้แจ้งข่าวให้เขา รวมถึงเหล่าทหารทางการที่สวมอาวุธครบมือ... หรือว่าทั้งหมดล้วนเป็นภาพลวงตา?

ก่อนหน้านี้... เขาได้รับข้อความแจ้งเตือนการตายของหลิวเอ้อร์ลิ่วจริง ๆ เพียงแต่พรสวรรค์นั้นไร้ประโยชน์เกินไป เขาจึงมองข้ามมันไปทันที