กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 251: หิว
หลิวเอ้อร์ชีอุ้มกระถาง “ต้นมนุษย์” อันประหลาดนั้นไว้ในมือ แล้วออกมาจากทางเดินอีกเส้นได้อย่างราบรื่น
ครั้นกลับออกมาด้านนอก เขากลับพบว่าตนออกจากเมืองเล็กนั้นมาแล้ว
ตลอดกระบวนการเป็นไปอย่างราบรื่นเป็นพิเศษ ไม่พบการลอบโจมตีหรือการขัดขวางอย่างที่เขาจินตนาการไว้เลย
ทว่าความระแวดระวังในใจของเขากลับไม่ได้ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย
สถานที่แห่งนี้...ผิดปกติเกินไปจริง ๆ
ไม่ว่าจะเป็นสาว ๆ “ต้นมนุษย์” ที่ถูกนำมาขายราวกับสินค้า หรือเหล่าชายผู้มาซื้อพวกนาง ณ ที่แห่งนี้ กระทั่ง “ใส่ปุ๋ย” ให้ในทันที ล้วนแผ่กลิ่นอายชั่วร้ายประหลาดซึ่งยากจะบรรยายออกมา