เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 229: วิธีการบำเพ็ญ
เมื่อได้ยินคำถามของฉินอี สีหน้าของซูเม่ยเอ๋อร์กลับปรากฏร่องรอยความหม่นหมองขึ้นอย่างหาได้ยาก ดวงตาดอกท้อที่มักเต็มไปด้วยความเสน่หา บัดนี้ลึกล้ำขึ้นหลายส่วน
แต่นางไม่ได้จงใจถ่วงเวลา ก่อนกล่าวต่อว่า
“เงื่อนไขข้อที่สาม ทั้งยังเป็นข้อที่บรรลุได้ยากที่สุด แม้การมีวิชาพิเศษสักแขนง หรือการได้เป็นศิษย์สายตรงของสำนักจะไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เมื่อเทียบกับเงื่อนไขข้อที่สามแล้ว ก็ยังดูด้อยไปมาก เจ้าลองเดาสิ... ว่ามันคืออะไร?”
ฉินอีย่อมไม่มีทางเดาออก
แต่เมื่อซูเม่ยเอ๋อร์ถามเช่นนี้ เขาก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนคาดเดาตามความเข้าใจของตน
“มีวิชาแล้ว มีพลังวิญญาณแล้ว สิ่งที่เหลือก็คือการบำเพ็ญเอง หรือว่า... เป็นพรสวรรค์ของข้า? มีเพียงพรสวรรค์ที่ดีพอ จึงจะเพิ่มพูนระดับการบำเพ็ญได้อย่างรวดเร็ว?”