บทที่ 222: โจวไห่รุ่ย

บทที่ 222: โจวไห่รุ่ย

ฉินอี้ยืนอยู่เบื้องหน้าถ้ำพำนักแห่งหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากในความทรงจำอยู่บ้าง ประตูถ้ำกลายเป็นหยกอุ่นก้อนมหึมาทั้งบาน บนประตูแกะสลักลายมังกรและหงส์ไว้อย่างมีชีวิตชีวา

เพียงประตูถ้ำบานนี้ ก็เพียงพอจะแสดงให้เห็นถึงฐานะและทรัพย์สมบัติของเจ้าของแล้ว ไม่ทราบเพราะเหตุใด พลังวิญญาณโดยรอบจึงหนาแน่นเป็นพิเศษ เพียงสูดเข้าไปหนึ่งลมหายใจก็ทำให้จิตใจปลอดโปร่งเบิกบาน

เขาสูดลมหายใจลึก เตรียมใจไว้อย่างเต็มที่แล้วจึงก้าวไปข้างหน้า ยกมือเคาะประตูหยกเบา ๆ

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”

เสียงทุ้มต่ำก้องสะท้อน ไม่นานนัก ประตูหยกบานนั้นก็เลื่อนเปิดเข้าด้านในอย่างไร้สุ้มเสียง

ด้านหลังประตูมีสาวใช้หน้าตางดงามสองคนยืนอยู่ เมื่อเห็นฉินอี้ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาและท่วงท่าสง่างาม พวกนางต่างชะงักไปเล็กน้อย แววตาวาบผ่านด้วยความตะลึงงัน