เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 184: โอสถวิญญาณชั้นหนึ่ง
หลิวเจินเจินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มตอบว่า
“แน่นอนว่าข้ารู้จักเขา และข้าก็รู้ดี ด้วยฐานะของข้า เป็นไปไม่ได้ที่จะมีความสัมพันธ์ใดกับเขา แต่ถึงอย่างนั้น...”
“ข้าก็ไม่มีทางมองเจ้าอยู่ในสายตาเด็ดขาด”
สีหน้าของจินว่านไฉแข็งค้างในพริบตา เขานิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนความอัปยศอดสูและโทสะที่ไม่เคยมีมาก่อนจะพุ่งขึ้นสู่สมอง จนแทบสูญเสียสติ
“ฉินอีแล้วอย่างไร?!” เขาคำรามอย่างเสียกิริยา “ก็แค่คนที่บังเอิญได้รับสืบทอดวิชาไฮ่ซ่วน โชคดีราวกับเหยียบขี้หมาเท่านั้น! เจ้าคิดว่าฐานะ ‘ศิษย์สืบทอดของสำนัก’ ของเขาจะนั่งอยู่ได้นานเพียงใด? ข้าจะบอกให้ เขาใกล้ตายแล้ว! ต่อให้เจ้าชอบเขามากเพียงใด ก็ไม่มีทางได้ผลลัพธ์อะไร!”
เขายื่นนิ้วออกไป จวนจะจิ้มถึงใบหน้าของหลิวเจินเจิน