บทที่ 182: มรดกสืบทอดที่แท้จริง

บทที่ 182: มรดกสืบทอดที่แท้จริง

ภายในตำหนักใหญ่ของสำนักเก๋อหลี่ซือ กลิ่นกำยานลอยอ้อยอิ่ง

เหวินซานยืนนิ่งอยู่กลางโถง แสงสลัวส่องผ่านช่องหน้าต่าง ทอดเงาแสงด่างพร้อยลงบนร่างของเขา

เขาเงยหน้ามองหญิงชราผู้นั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ กำลังตั้งอกตั้งใจตรวจอ่านเอกสารของสำนัก

“ท่านเจ้าสำนัก ข้ามีลางสังหรณ์อย่างหนึ่ง”

“ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ข้าจะต้องตาย”

พู่กันวิญญาณในมือเจ้าสำนักซึ่งกำลังตวัดเขียนอย่างลื่นไหล ชะงักลงเล็กน้อย

นางค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น บนใบหน้าไม่มีความประหลาดใจแม้แต่น้อย เพียงใช้ดวงตาอันอ่อนโยนคู่นั้นมองเหวินซานอย่างเงียบงัน