บทที่ 142: มรดกสืบทอด

บทที่ 142: มรดกสืบทอด

สุนัขยักษ์เผ่าปีศาจตกอยู่ในอาการคลุ้มคลั่งโดยสิ้นเชิง

ร่างมหึมาของมันพุ่งชนและกวาดตะลุยไปทั่วผืนป่า ทุกครั้งที่กรงเล็บยักษ์ตวัดออก ล้วนแฝงด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งมากพอจะฉีกภูผาศิลาให้แหลกสลาย

ต้นไม้ยักษ์สูงเสียดฟ้าต้นแล้วต้นเล่าถูกกรงเล็บของมันฉีกขาดเป็นสองท่อน กลายเป็นเศษไม้ปลิวว่อนเต็มฟ้า

เปลวอัคคีปีศาจสีแดงคล้ำถูกพ่นออกจากปากมันอย่างต่อเนื่อง เผาผลาญทุกสิ่งที่สัมผัสให้กลายเป็นถ่านดำ

ทว่ามันกลับยิ่งร้อนรนขึ้นเรื่อย ๆ

มันกล้ายืนยันว่าตนทำลายต้นไม้ไปแล้วอย่างน้อยหลายสิบต้น แต่จนถึงตอนนี้ ผืนป่าแห่งนี้... ยังคงมีต้นไม้ยักษ์สูงเสียดฟ้าอยู่อีกมากมาย!

สุนัขยักษ์ยิ่งร้อนใจ ก็ยิ่งสิ้นหวัง

ก่อนที่ศิษย์พี่จะฟื้นฟูได้อย่างสมบูรณ์ มันจำต้องถล่มป่าเฮงซวยผืนนี้ให้ราบเป็นหน้ากลอง!