บทที่ 137: พลังที่แตกต่าง

บทที่ 137: พลังที่แตกต่าง

ทุกสิ่งเกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป

รวดเร็วจนเหวินซานยังไม่ทันได้ตอบสนอง พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นก็บังเกิดขึ้นแล้ว

เขาเพียงรู้สึกว่าภาพตรงหน้าพร่าเลือน ลมแรงสายหนึ่งที่ไม่อาจต้านทานได้พุ่งกระแทกเข้าหน้า จนแทบหายใจไม่ออก

แม้มันมิใช่การโจมตีที่มุ่งเป้ามายังเขา แต่เพียงแรงกระเพื่อมที่หลงเหลือ ก็ทำให้ร่างกายมนุษย์ธรรมดาของเขาโอนเอนราวกับใกล้จะล้มลงได้ทุกเมื่อ

ในเสี้ยวขณะที่สมองของเขาว่างเปล่า เขาทำได้เพียงเบิกตามองอย่างไร้ทางเลือก... หวงซิ่วซิ่วซึ่งเมื่อครู่ยังยืนอยู่ตรงหน้า กลับราวกับใบไม้ร่วงที่ถูกพายุคลุ้มคลั่งกวาดม้วน ลากผ่านเส้นโค้งแห่งความสิ้นหวังกลางอากาศ ก่อนจะตกดิ่งลงสู่หน้าผาสูงหมื่นจั้งอันลึกสุดหยั่ง

นางไม่มีแม้แต่โอกาสจะส่งเสียงกรีดร้อง

ตายแล้วหรือ?