บทที่ 128: แสดงจุดยืน

บทที่ 128: แสดงจุดยืน

ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงันอันประหลาด

ความโกรธ ความเคลือบแคลง ความดูแคลน... อารมณ์นานัปการปะทะและคละคลุ้งอยู่กลางอากาศ

ทว่าไม่มีใครเอ่ยปากเลยสักคน

พวกเขามองฉินอี๋อย่างไม่สบตา อยากฉีกร่างเจ้าหมอนี่เป็นชิ้น ๆ เสียเดี๋ยวนั้น

แต่ในใจกลับจำต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่ง

—พวกเขาหาเบาะแสใด ๆ ไม่พบจริง ๆ

ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไร พวกเขาก็ราวกับแมลงวันไร้หัว หมุนวนอย่างสะเปะสะปะอยู่ในห้องหินปิดตายแห่งนี้ นอกจากจะกวนให้ฝุ่นหนาที่มีอยู่เดิมฟุ้งกระจายยิ่งกว่าเก่าแล้ว ก็ไม่พบสิ่งใดเลย

แล้วควรทำอย่างไร?