บทที่ 126: บีบแตกในกำมือเดียว

บทที่ 126: บีบแตกในกำมือเดียว

“เปลี่ยนเถอะ ซิ่วซิ่ว”

ก่อนที่ทุกคนจะทันได้สติจากคำอธิบายของเหวินซาน เสียงของศิษย์พี่หญิงก็ดังขึ้นภายในห้องลับแล้ว

หวงซิ่วซิ่วได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า

มือเล็กที่กำลูกแสงธาตุไม้ไว้ของนางไม่มีความอาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย นางปล่อยมือออกทันที ก่อนจะเอื้อมไปกำลูกแสงธาตุดินลูกสุดท้าย ซึ่งเปล่งประกายแสงสีเหลืองเข้มข้น

เหวินซานมิได้พูดอะไร เพียงเหลือบมองศิษย์พี่หญิงข้างกายเงียบ ๆ

บางที ตั้งแต่แรกเริ่ม นางก็คงเชื่อมั่นในตัวหวงซิ่วซิ่วอย่างไม่มีเงื่อนไข

ไม่ว่าหวงซิ่วซิ่วจะเลือกเช่นไร เกรงว่านางก็คงสนับสนุนโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย