บทที่ 122: ศิษย์พี่หญิง

บทที่ 122: ศิษย์พี่หญิง

ทุกคนฟื้นคืนสติแล้ว

ภายในห้องลับอันมืดสลัว อบอวลไปด้วยบรรยากาศเย็นเยียบและเงียบงันราวกับความตาย

“ที่นี่คือที่ใด?”

“พลังวิญญาณของข้า... เหตุใดพลังวิญญาณของข้าถึงไม่เหลือแม้แต่เสี้ยวเดียว!?”

“บัดซบ! แดนลับแห่งนี้มีบางอย่างผิดปกติ!”

ชั่วขณะนั้น เสียงอุทานอย่างอัดอั้นและเสียงสบถด่าดังขึ้นต่อเนื่อง ความตื่นตระหนกแพร่กระจายไปทั่วฝูงชนอย่างรวดเร็วดุจโรคระบาด

ในเวลานั้นเอง เสียงเย็นเยียบสายหนึ่งก็ดังขึ้น กดทับความโกลาหลทั้งหมดลงในพริบตา

“เงียบกันได้แล้ว”

ไม่ทราบว่าศิษย์พี่หญิงมายืนอยู่เบื้องหน้าทุกคนตั้งแต่เมื่อใด นางกวาดตามองไปรอบด้าน ภายในดวงตาเย็นชาคู่นั้นไร้ซึ่งความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย