บทที่ 95: กลับคืนมา

บทที่ 95: กลับคืนมา

นอกแดนลับ ลมภูเขาเย็นสดชื่นพัดผ่านกิ่งใบในป่า ก่อเกิดเสียงซู่ซ่าดังแว่วมา

ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ที่รับผิดชอบเฝ้ารักษาสถานที่แห่งนี้ ต่างหาก้อนหินสะอาดสักก้อน นั่งขัดสมาธิรวมกลุ่มกันปรับลมหายใจพักผ่อน

มีเพียงผู้บำเพ็ญหญิงผู้หนึ่ง สวมกระโปรงยาวสีขาวเรียบง่าย บนศีรษะคาดผ้าแพรเส้นหนึ่ง ยังคงยืนหลังตรงอยู่ไม่ไกล ดวงตาหงส์ทั้งคู่กวาดมองโดยรอบไม่หยุด ไม่ปล่อยผ่านแม้แต่ความเคลื่อนไหวเพียงน้อยนิด

ยามนั้นเอง เสียงฝีเท้าแผ่วเบาสดใสดังมาจากด้านหลัง เด็กสาวร่างบอบบางน่ารักคนหนึ่งกระโดดโลดเต้นเข้ามาข้างกายนาง