บทที่ 92: คุ้มค่าหรือไม่

บทที่ 92: คุ้มค่าหรือไม่

เวลานี้ เหลือชาวบ้านธรรมดาที่แต่งกายขาดรุ่งริ่งติดตามอยู่เบื้องหลังศิษย์ผู้นั้นเพียงสามสี่คนเท่านั้น

ในดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสับสนที่ไม่อาจสลัดทิ้งได้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสูญเสียความเชื่อใจใน “เซียนอาวุโส” ผู้คุ้มครองพวกตนผู้นี้ไปแล้ว

เดิมทีเหวินซานคิดว่า เมื่อศิษย์ร่วมรุ่นผู้นั้นเห็นขบวนคนที่อยู่ด้านหลังตน จะต้องพุ่งเข้ามาอย่างไม่คิดชีวิตเพื่อปกป้องชาวบ้านที่อยู่ใต้การควบคุมของ “ผู้บำเพ็ญมาร” อย่างเขา และลงมือสู้กับเขาแน่นอน

เขากระทั่งเตรียมใจไว้พร้อมจะต่อสู้กับอีกฝ่ายแล้ว

แต่ในเวลานั้นเอง เขากลับเห็นเพียงศิษย์ผู้นั้นเงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยแววตาว่างเปล่าและด้านชา ก่อนก้มหน้าลงอย่างหดหู่ หันหลังพาผู้ลี้ภัยไม่กี่คนด้านหลังเลี้ยวเข้าสู่ทางแยกอีกสายอย่างเงียบงัน แล้วหายลับไปหลังซากกำแพงพังทลาย

เหวินซานชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะเข้าใจในทันที

คนผู้นี้... เกรงว่าคงสูญเสียจิตแห่งมรรคาไปแล้ว