บทที่ 78: ทะลวงขั้น

บทที่ 78: ทะลวงขั้น

ในวินาทีที่ทั้งสองเปิดฉากพุ่งเข้าหากัน ดวงตาแดงฉานเพราะเลือดคั่งของโจวเหวินกลับฟื้นคืนความกระจ่างขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์เล็กน้อย

เขายังคงพุ่งเข้าหาฉินอีอย่างไม่คิดชีวิต ดุจสัตว์ป่าหิวโหยตัวหนึ่ง ทว่าบนใบหน้ากลับปรากฏความเจ็บปวดอย่างเด่นชัด

หากฉินอีสูญเสียสติสัมปชัญญะไปโดยสิ้นเชิง เขาย่อมไม่มีทางสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยบนใบหน้าของโจวเหวิน

แต่ถึงแม้เขาจะควบคุมความปรารถนาของตนเองไม่ได้ ทุกภาพที่สายตาเห็นก็ยังถูกส่งเข้าสู่ห้วงจิตของหลิวหมิงอย่างไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย

นั่นทำให้หลิวหมิงมองเห็นได้อย่างชัดเจน... ความเจ็บปวดและการดิ้นรนบนใบหน้าของโจวเหวิน!

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น แล้วจะทำอะไรได้?