บทที่ 69: ทาสโลหิต

บทที่ 69: ทาสโลหิต

ภายในห้องลับ เปลวเทียนไหววูบ สาดแสงให้ใบหน้าอันจดจ่อของหลิวจิ่วสว่างมืดสลับกันไป

เบื้องหน้าเขา กระดาษยันต์สีเหลืองอ่อนแผ่นหนึ่งถูกปูราบอยู่บนโต๊ะหิน ปลายพู่กันชุ่มไปด้วยหมึกวิญญาณ ลอยค้างเหนือผิวกระดาษห่างเพียงไม่กี่ชุ่น ทว่าเนิ่นนานก็ยังไม่ยอมจรดลง

เขากำลังตามหา “ความรู้สึก” ของตนเอง

หากค้นพบสัมผัสอันลึกล้ำยากจะอธิบายนั้นได้ ลายเส้นสุดท้ายอันสำคัญยิ่งนี้ ก็จะสำเร็จลงอย่างลื่นไหลราวกับได้รับแรงบันดาลใจจากสวรรค์

ในที่สุด เขาก็ลืมตาขึ้นฉับพลัน แววตาวาบประกายคมกล้า!

พู่กันเคลื่อนดุจมังกรงู ลายอักขระยันต์อันซับซ้อนลึกล้ำสายหนึ่งค่อย ๆ ถูกวาดขึ้นตรงกลางแผ่นยันต์ในที่สุด

ฮึ่ม—

ชั่วขณะนั้น กระดาษยันต์ทั้งแผ่นพลันเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า ไอคมกริบที่ราวกับไม่มีสิ่งใดต้านทานได้พุ่งทะยานขึ้นฟ้า แทบจะเจาะทะลุห้องลับเล็ก ๆ แห่งนี้!

สำเร็จแล้ว!