กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 62: วิถีแห่งมรรคา
ฝึก《เคล็ดหลัวเฟิง》แล้ว จะไม่อาจฝึกวิชาอื่นได้อีกหรือ?
ที่แท้เป็นเพราะ...ต้องสละร่างเนื้อ?
หลิวปาตกตะลึงกับเหตุผลนี้อยู่ครู่หนึ่ง จนไม่รู้ว่าควรกล่าวอะไรออกมา
แต่เมื่อลองคิดอย่างละเอียด เขากลับรู้สึกว่าคำพูดของอีกฝ่ายมีเหตุผล ฟังดูสมเหตุสมผลอยู่ไม่น้อย
ไม่ว่าจะเป็น《เคล็ดเสวียนผิน》หรือ《เคล็ดโลหิตสังเวย》 รากฐานการฝึกฝนล้วนเกี่ยวข้องกับร่างเนื้ออย่างแนบแน่น
《เคล็ดเสวียนผิน》ให้ความสำคัญแก่การเกื้อหนุนหยินหยาง ต้องใช้ร่างเนื้อเป็นดั่งเตาหลอม จึงจะปรับสมดุลหยินหยางและรวมพลังวิญญาณได้ ส่วน《เคล็ดโลหิตสังเวย》นั้นยิ่งเป็นวิชามารขัดเกลาร่างกายโดยแท้ อาศัยการกลืนกินแก่นแท้เลือดเนื้อของสรรพสิ่งเพื่อเสริมแกร่งตนเอง หากไร้ร่างเนื้อ วิชานี้ย่อมหมดความหมายไปโดยธรรมชาติ
ส่วน《เคล็ดซานไฉ》ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนนั้น...