บทที่ 50: สมบัติล้ำค่าแห่งเหตุและผล

บทที่ 50: สมบัติล้ำค่าแห่งเหตุและผล

ร่างของฉินซวงพลิ้วไหวดุจเซียน ปลายเท้าแตะลงบนโขดหินประหลาดอันขรุขระแผ่วเบา ก่อนจะพาหลิวเมิ่งมาถึงริมหน้าผาแห่งหนึ่งซึ่งมีทัศนวิสัยเปิดกว้าง

ทันทีที่ยืนมั่นคง กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นจนชวนอาเจียนก็ปะทะเข้ามาเต็มหน้า

หลิวเมิ่งโคจรพลังวิญญาณ สลายกลิ่นอันชวนให้ไม่สบายนี้ แล้วเพ่งมองลงไปเบื้องล่าง

ใต้หน้าผาเป็นแอ่งขนาดมหึมาที่ถูกโอบล้อมด้วยผาสูงชัน ลักษณะภูมิประเทศเหมือนกับลานทดสอบที่เสิ่นชิงอวิ๋นเคยอยู่ก่อนหน้านี้ไม่มีผิด ราวกับเป็นคุกตามธรรมชาติแห่งหนึ่ง

โลหิตสีแดงฉานซึมชโลมผืนดินทุกตารางนิ้วใต้ฝ่าเท้า รวมตัวเป็นลำธารคดเคี้ยวสายแล้วสายเล่า และขังอยู่ตามหลุมบ่อจนกลายเป็นแอ่งเลือดสีชาด