บทที่ 7: เคล็ดบุตร–มารดา

บทที่ 7: เคล็ดบุตร–มารดา

เสียงนั้นประหนึ่งดังมาจากเก้าชั้นฟ้า ทั้งคล้ายดังก้องขึ้นโดยตรงจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ แฝงไว้ด้วยอำนาจบารมีที่มิอาจตั้งข้อกังขาได้ กวาดผ่านไปทั่วทุกมุมของถ้ำสถิตในชั่วพริบตา

ฉินซวงซึ่งกำลังทุ่มสุดกำลังเพื่อทะลวงขั้น ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อย ทว่าพายุปราณวิญญาณที่รวมตัวอย่างบ้าคลั่งรอบกายกลับมิได้หยุดลง นางลืมตาขึ้น ก้มศีรษะอย่างนอบน้อมไปยังเบื้องหน้าซึ่งไร้ผู้คน ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

ยามนี้ นางแตกต่างจากเมื่อก่อนราวกับเป็นคนละคน