บทที่ 4: หลิวเมิ่ง

บทที่ 4: หลิวเมิ่ง

หลิวหมิงนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงมุมห้องขัง เหงื่อเม็ดละเอียดผุดซึมบนหน้าผากไม่หยุด

การโคจรเคล็ดวิชาเสวียนผินยิ่งมายิ่งยากลำบาก พลังหยางภายในกายราวกับกำลังเดือดพล่าน พร้อมจะทะลวงการควบคุมของเขาได้ทุกเมื่อ

เขาไม่รู้ว่าตนอยู่ในห้องขังแห่งนี้มานานเพียงใด รู้เพียงว่าสาวใช้มาส่งอาหารแล้วสองครั้ง และเขาก็กินจนหมดทุกครั้ง

ไม่ว่าในอาหารจะใส่ “ยาแรง” อะไรลงไปหรือไม่ เขาก็รู้เพียงว่าหากยังไม่กินต่อไป ท้องที่หิวโหยจนแทบขาดใจของเขาจะทำให้ไม่อาจควบคุมพลังหยางในร่างได้แล้ว

ชายคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน ต่างกำลังพยายามสุดชีวิตเพื่อกดข่มพลังหยางในกาย มีอยู่หลายคนที่ดูท่าว่าจะทนต่อไปไม่ไหวแล้ว