ตอนที่ 205 กับข้าวฝีมือเขา

ตอนที่ 205 กับข้าวฝีมือเขา

การจัดบ้านใหม่กินเวลาไปหลายวัน พอเก็บกวาดเข้าที่เข้าทางแล้ว เฉิงโส่วผิงก็ออกไปตลาดแต่เช้า ซื้อไก่มาหนึ่งตัว กุ้งอีกครึ่งกิโลกรัม แล้วก็ผักสดอีกนิดหน่อย

เธอเป็นแม่ครัว ส่วนเสิ่นจี้โจวคอยเป็นลูกมือ ไก่ต้มสับ กุ้งต้มเกลือ เต้าหู้แห้งผัดพริกหยวกกับหมูเส้น แล้วเอาน้ำต้มไก่มาทำซุปไข่ใส่ผักกาดขาวต้นอ่อน ทั้งสองคนนั่งกินข้าวสบายๆ ตรงโต๊ะอาหาร คุยกันถึงแผนการและสิ่งที่ต้องจัดการในช่วงนี้

กินเสร็จ เฉิงโส่วผิงก็เอนตัวดูทีวีอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น เสิ่นจี้โจวล้างจานเสร็จเดินออกมาจากห้องครัว เห็นเธอนอนเอียงกะเท่เร่ หลับตาพริ้ม ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงฝีเท้าเขาที่เดินเข้าไปใกล้

เขาปรับอุณหภูมิแอร์ขึ้นสององศา เดินเข้าห้องนอนไปหยิบผ้าห่มผืนบางออกมาคลี่ห่มให้เธอเบามือ แล้วก้มมองใบหน้ายามหลับ

มือข้างหนึ่งของเธอหนุนอยู่ใต้แก้ม ปอยผมเส้นเล็กตกลงมาคลอเคลียปลายจมูก ขยับไหวเบาๆ ตามจังหวะลมหายใจ

นิ้วเรียวเกี่ยวปอยผมนั้นไปทัดไว้หลังใบหู รอยยิ้มผุดขึ้นตรงมุมปากโดยไม่รู้ตัว เขายืนมองเธออยู่อย่างนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องหนังสือ

ปลายเดือนสิงหาคม เฉิงโส่วผิงกลับไปสถาบันกวดวิชาจือเวยเพื่อเตรียมแผนการสอนสำหรับเทอมใหม่ ไม่กี่วันถัดมา เสิ่นจี้โจวก็เริ่มไปทำงาน ชีวิตประจำวันของทั้งสองคนกลับเข้าสู่ร่องรอยเดิม

เฉิงโส่วผิงไปลงทะเบียนเรียนขับรถ กำหนดซ้อมสัปดาห์ละสามครั้ง เริ่มตั้งแต่กลางเดือนกันยายน