ตอนที่ 183 ช่วยเหลือฉุกเฉิน

ตอนที่ 183 ช่วยเหลือฉุกเฉิน

หลังจากเฉิงหงจื้อออกเดินทาง เขาก็ส่งข้อความผ่านเพจเจอร์รายงานความปลอดภัยให้เฉิงโส่วผิงรู้ทุกวัน วันแรกส่งมาว่า "ถึงอย่างราบรื่น! เพิ่งออกจากสถานี อากาศร้อนมาก"

พอวันที่สองก็หดสั้นเหลือเพียงสี่คำ "ทุกอย่างราบรื่น"

เฉิงโส่วผิงยิ้มขำอย่างพูดไม่ออก ก่อนจะเก็บเพจเจอร์ใส่กระเป๋าพกใบเล็กตามเดิม

กระทั่งช่วงเที่ยงของวันที่สาม เพจเจอร์ของเธอก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง เธอเหลือบมองอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่แล้วก็ต้องขมวดคิ้วฉับ หมายเลขโทรศัพท์ที่ปรากฏขึ้นต้นด้วยรหัสพื้นที่ของเมืองหัง ข้อความไม่ได้ระบุชื่อผู้ส่ง มีเพียงเนื้อความสั้นๆ ว่า "โทรกลับด่วน! ด่วน ด่วน ด่วน!!!"

เครื่องหมายอัศเจรีย์สามตัวติดกันดูแล้วชวนให้ใจหายวาบ

เสิ่นจี้โจวสังเกตเห็นสีหน้าของเธอจึงเอ่ยถามขึ้นมาทันที "มีอะไรหรือเปล่าครับ"

เฉิงโส่วผิงยื่นเพจเจอร์ให้ดู เขาเหลือบมองก่อนจะเอ่ยปลอบ "อย่าเพิ่งตกใจเลย โทรกลับไปถามดูก่อนดีกว่าว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น"

น้ำเสียงของเขานิ่งสงบ ช่วยให้เฉิงโส่วผิงตั้งสติได้ เธอพยักหน้ารับ ทั้งสองคนจึงรีบก้าวลงบันไดไปยังร้านขายของชำตรงปากตรอก แล้วต่อสายไปยังหมายเลขที่โชว์บนหน้าจอเพจเจอร์

พอได้ยินเสียงสะอื้นปนร้องไห้ของหงจื้อดังลอดมาจากหูโทรศัพท์ เฉิงโส่วผิงกลับรู้สึกโล่งอกขึ้นมา อย่างน้อยถ้าเขายังโทรมาได้ เรื่องก็คงไม่ถึงขั้นคอขาดบาดตาย