ตอนที่ 140 สมาชิกคนที่สาม

ตอนที่ 140 สมาชิกคนที่สาม

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแถบแสงสีแดงเรื่อระบายอยู่ตรงเส้นขอบฟ้า

กระเช้าลอยขึ้นมาถึงจุดสูงสุด แกว่งไกวเบาๆ ไปตามแรงลม

เฉิงโส่วผิงบังเอิญมองไปยังกระเช้าด้านหลัง คู่รักในนั้นกำลังกอดจูบกันแนบแน่น

เธอเหลือบมองเสิ่นจี้โจว เขาก็เห็นภาพนั้นเหมือนกันและกำลังหันมาสบตาเธอพอดี

ในยามพลบค่ำที่แสงสลัวราง ช่างเป็นช่วงเวลาที่จุดประกายความรู้สึกได้ง่ายดายเหลือเกิน

จุมพิตเนิ่นนานสิ้นสุดลง กระเช้าเลื่อนกลับลงมาเหลือหนึ่งในสี่ของรอบวงใหญ่ เฉิงโส่วผิงถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าไฟประดับหลากสีบนชิงช้าสวรรค์เปิดสว่างแล้ว เครื่องเล่นสารพัดบนพื้นด้านล่างต่างก็ส่องแสงระยิบระยับ พอมองลงมาจากมุมสูง ช่างเป็นทิวทัศน์ที่เพลินตาดีแท้

ทั้งสองกลับลงมาถึงพื้นดินแล้วเดินลงมาตามบันได

เฉิงหงจื้อยืนรออยู่ตรงทางออก พอเห็นหน้าก็เริ่มบ่นทันที "ทำไมนานจังล่ะครับ ผมเดินตามหาจนทั่วก็ไม่เจอ เลยต้องกลับมารอที่นี่"

เฉิงโส่วผิงย้อนเสียงเขียว "ก็คุยกันไว้ตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะมาเจอกันตรงนี้ นายจะวิ่งพล่านหาอะไร คนเยอะก็ต้องต่อคิวนานสิ"