ตอนที่ 119 ไม้กันหมา

ตอนที่ 119 ไม้กันหมา

นับแต่เสิ่นจี้โจวปรากฏตัว ชายหนุ่มสองคนที่เข้ามาทักก่อนหน้านี้ต่างก็ถอยห่างออกไปเอง

ส่วนเด็กสาวในชุดว่ายน้ำลายคลื่นน้ำคนนั้น แม้จะอยู่อีกฝั่งของสระว่ายน้ำ แต่สายตากลับคอยชำเลืองมองมาทางเฉิงโส่วผิงกับเสิ่นจี้โจวอยู่ตลอด

เสิ่นจี้โจวไม่เอ่ยปาก เฉิงโส่วผิงก็แกล้งทำเป็นไม่เห็น และไม่คิดจะถามก่อน

นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเดินเข้ามาหาเอง

เฉิงโส่วผิงมองเสิ่นจี้โจว เขาดูไม่ประหลาดใจนัก เพียงแต่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ท่าทางรำคาญใจอยู่บ้าง "ผมกำลังสอนเธออยู่ เอ่อ... ตอนนี้ไม่ว่างสอนเธอหรอก"

"เมื่อก่อนคุณเคยสอนเธอเหรอ" เฉิงโส่วผิงจับประเด็นสำคัญได้ทันควัน

เสิ่นจี้โจวจนปัญญา "ลูกเพื่อนร่วมงานพ่อน่ะ"

พอได้ยินคำว่า "เด็ก" เด็กสาวก็หลุบตาลง แววตาฉายความผิดหวังวูบหนึ่ง แต่ไม่นานก็เงยหน้าขึ้นมาใหม่ "พี่เสิ่น สอนพี่สาวไปเถอะค่ะ ฉันขออยู่ข้างๆ เรียนไปด้วยได้ไหมคะ"

เสิ่นจี้โจวอธิบายอย่างใจเย็น "จริงๆ เธอว่ายเป็นแล้ว เธอเพิ่งเริ่มหัด เธอมาอยู่ข้างๆ ก็ไม่ได้อะไรหรอก"