ตอนที่ 112 เรื่องทะเลาะของเด็กประถม

ตอนที่ 112 เรื่องทะเลาะของเด็กประถม

เฉิงเกิ้นเซิงอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ชะงักไป เขาเติมน้ำลงไปครึ่งแก้วชาแต่กลับไม่ยกขึ้นดื่ม เอาแต่ลูบวนหูจับแก้วไปมา

"พ่อ มีอะไรอยากพูดก็พูดมาตรงๆ เถอะค่ะ"

"เอ่อ... คือว่า ลูกคิดว่าเสี่ยวถง... เขาเป็นยังไงบ้าง"

เฉิงโส่วผิงยิ้ม "ก็ดีนี่คะ"

พอได้ยินคำนี้ เฉิงเกิ้นเซิงจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ "ความจริงพ่อนึกถึงเรื่องแต่ง... เอ่อ ไม่สิ แต่งงาน..."

เฉิงโส่วผิงช่วยพูดแทนให้ "แต่งงานใหม่เหรอคะ"

เฉิงเกิ้นเซิงถอนหายใจยาวออกมาราวกับยกภูเขาออกจากอก แล้วพยักหน้า "ใช่"

เฉิงโส่วผิงพอจะเดาออกตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้วว่าพ่ออยากคุยเรื่องนี้ และรู้ดีว่าพ่อคงพะวงความรู้สึกลูกๆ จึงลังเลไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง

นิสัยของถงหลานนั้น เธอค่อนข้างถูกชะตา และตลอดสองปีที่ผ่านมา น้าถงก็ไม่เคยวางก้ามเป็นผู้ใหญ่คอยเจ้ากี้เจ้าการเรื่องของเธอกับน้องชาย มีเพียงความห่วงใยและความหวังดีตามสมควร เจอกันเป็นครั้งคราวก็ให้เงินค่าขนมพวกเธอ ถือว่าวางตัวและเว้นระยะห่างได้ดีมาก