ตอนที่ 79 จดหมายรัก

ตอนที่ 79 จดหมายรัก

ได้ยินเฉิงหงจื้อพูดแบบนั้น เฉิงโส่วผิงก็ขำจนตบโต๊ะฉาด

พอน้องชายเห็นพี่สาวหัวเราะเยาะใส่ ก็ยิ่งร้องไห้โฮหนักกว่าเดิม

ทำเอาเฉิงเกิ้นเซิงหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

เฉิงโส่วผิงปาดน้ำตาที่ไหลเพราะขำจัด พลางเอ่ยขึ้น "พ่อคะ ตอนนี้เปิดเทอมแล้ว หงหงไม่ต้องรีบย้ายหรอกค่ะ ถ้ามีคำสั่งย้ายลงมาจริง พ่อก็ไปรายงานตัวที่อันถาก่อน ช่วงแรกที่ไปถึงคงมีเรื่องให้จัดการเยอะแยะ อีกอย่างคนเยอรมันเขาเป๊ะมาก ระเบียบโรงงานร่วมทุนเข้มงวดกว่าโรงงานเดิมของเราตั้งเยอะ ขืนพาหงหงไปด้วย พ่ออาจจะไม่มีเวลาดูแลน้องหรอกค่ะ"

"รอให้พ่อลงหลักปักฐานเข้าที่เข้าทางสักพัก ค่อยมาคิดอีกทีว่าจะให้หงหงย้ายตามไปดีไหม ถ้าเราสองคนพี่น้องอยู่ที่นี่กันได้สบายดี หงหงก็ไม่จำเป็นต้องย้ายนี่คะ อีกสี่ปีข้างหน้าน้องก็ต้องเข้ามัธยมต้นแล้ว ที่อันถาไม่มีโรงเรียนมัธยมจุดเน้นเลย ถ้าดูจากผลการเรียนของน้องตอนนี้ อยู่ในเมืองอย่างน้อยๆ ก็น่าจะสอบติดมัธยมจุดเน้นระดับเขตได้สบายๆ"

พอได้ยินประโยคนี้ เฉิงหงจื้อก็ปาดน้ำตาข้างหนึ่ง สั่งน้ำมูกอีกข้าง พลางเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ "ทำไมผมจะสอบติดมัธยมจุดเน้นระดับเมืองไม่ได้ล่ะ!"