ตอนที่ 77 หลงทาง

ตอนที่ 77 หลงทาง

พนักงานเสิร์ฟหมดความอดทนจะรอฟังคำตอบ พอตะคอกจบก็เดินผละไปเก็บจานชามโต๊ะข้างๆ แต่ยังไม่วายหันมาถลึงตาใส่เป็นระยะ

เสิ่นจี้โจวรู้ตัวดีว่าฉากเมื่อกี้คงเข้าตาพนักงานเข้าเต็มเปา สายตาดุๆ ที่ตวัดมาต้องพุ่งเป้ามาที่เขาแน่ จึงได้แต่ก้มหน้าหลบด้วยความรู้สึกผิดจนแทบไม่กล้าเงย

เฉิงโส่วผิงยกมือป้องปาก หาวหวอดใหญ่จนตาสว่างขึ้นมาทันตา เธอมองหน้าเสิ่นจี้โจว "ฉันเผลอหลับไปเหรอเนี่ย"

"อืม..."

"ฉันหลับไปนานแค่ไหนแล้ว" เธอก้มมองนาฬิกา "ยังดีนะ แค่เจ็ดแปดนาทีเอง"

จังหวะนั้นเองเธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าเสิ่นจี้โจวย้ายมานั่งฝั่งเดียวกับเธอ จึงถามอย่างแปลกใจ "ทำไมคุณมานั่งฝั่งนี้ล่ะ"

เสิ่นจี้โจว "..."

พนักงานคนเดิมเดินย้อนกลับมา เท้าสะเอวเอ็ดลั่น "กินเสร็จแล้วก็รีบไป มัวมาทำระริกระรี้อะไรกันตรงนี้ ที่นี่ร้านอาหาร ไม่ใช่ที่ให้พวกเธอมาทำเรื่องเหลวไหล อายุก็ยังน้อยไม่รู้จักรักดี..."

ตอนที่เดินมาเก็บโต๊ะรอบก่อน เธอเห็นจะจะว่าไอ้หนุ่มนักเรียนคนนี้แอบลูบหน้าลูบตาเด็กสาว ชิ ไม่เข้าท่าเลย ยังเด็กแท้ๆ ริจะหัดมีความรักกันแล้ว