ตอนที่ 62 ไปขอโทษ

ตอนที่ 62 ไปขอโทษ

เฉิงเกิ้นเซิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นว่า "ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ก็คงช่วยไม่ได้"

หากแม่ของเสิ่นจี้โจวไม่ยอมให้ทั้งสองคบหากันอีก ลูกสาวคงต้องโทษเขาแน่ แต่ผิดก็คือผิด ถูกก็คือถูก ในเมื่อลงไม้ลงมือไปแล้ว ก็ต้องไปขอโทษขอขมา หากพ่อแม่ของเสิ่นจี้โจวจะไปเอาเรื่องถึงที่ทำงาน นั่นก็เป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับ

เสิ่นจี้โจวก้มหน้าลงต่ำ

ตลอดทางทั้งคู่ต่างเงียบงัน ไม่พูดจาอะไรกันสักคำ

จนกระทั่งมาถึงบ้านตระกูลเสิ่น เฉิงเกิ้นเซิงจึงเคาะประตู

หลินเยวี่ยเหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจำหน้าเขาได้ "คุณพ่อของเพื่อนนักเรียนเฉิงใช่ไหมคะ"

แม้ลูกๆ ของสองบ้านจะเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่ฝ่ายพ่อแม่แทบไม่เคยไปมาหาสู่ มีเพียงทักทายพยักหน้าตามมารยาทในวันประชุมผู้ปกครองเท่านั้น

"ครับ ผมเอง" เฉิงเกิ้นเซิงดันตัวเสิ่นจี้โจวไปข้างหน้า "ขอผมเข้าไปคุยข้างในได้ไหมครับ"

หลินเยวี่ยเหยียนเห็นรอยปูดบวมบนหน้าผากของเสิ่นจี้โจวก็อุทานเบาๆ ด้วยความตกใจ รีบดึงตัวลูกชายเข้าบ้านทันที "ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ ไปโดนอะไรมา"