ตอนที่ 72 ลิ้มลองอาหารฝรั่ง

ตอนที่ 72 ลิ้มลองอาหารฝรั่ง

“ฉันเนี่ยนะ? นาฬิกาของฉันไม่ต้องเปลี่ยนหรอก เดินเที่ยงตรงดีออก ไปซื้อเรือนใหม่มาก็ไม่รู้ว่าจะดีเท่าเรือนนี้หรือเปล่า”

เฉิงโส่วผิงวางคูปองกลับลงตรงหน้าเขา “พ่อคะ นาฬิกาของพ่อเดินคลาดเคลื่อนมากเกินไปแล้ว ต้องคอยเทียบเวลาทุกวัน เช้าตั้งไว้ พอตกเย็นเวลาก็เพี้ยนไปแล้ว น่าจะปลดระวางตั้งนานแล้วค่ะ ให้พ่อเอาไปซื้อเรือนใหม่เถอะ เด็กผู้หญิงรุ่นฉันใส่นาฬิกาเรือนใหม่เอี่ยมมันดูสะดุดตาเกินไป กลัวคนอื่นเขาจะไม่รู้หรือไงว่าฉันมีเงิน”

เฉิงเกิ้นเซิงคิดตามแล้วก็เห็นจริงด้วย

สองพ่อลูกปรึกษากัน สุดท้ายก็ตัดสินใจซื้อนาฬิกาข้อมือผู้ชาย ส่วนเรือนเก่าของเขาที่ปกติใช้ถนอมเป็นอย่างดี นอกจากเวลาเดินไม่ค่อยตรงแล้ว รูปลักษณ์ภายนอกยังพอดูได้ พอเอาไปฝากขายที่ร้านของมือสอง กลับขายได้เงินมาตั้งสี่สิบกว่าหยวน

ทุกวันขึ้นปีใหม่ เฉิงเกิ้นเซิงมักจะชวนครอบครัวของฝานเหม่ยเจวียนไปกินมื้อค่ำมื้อแรกของปีด้วยกันเป็นประจำ และมักจะจองโต๊ะที่ภัตตาคาร สั่งกับข้าวทั้งจานเย็นจานร้อน มีน้ำแกงมีของว่าง ให้สองครอบครัวล้อมวงกินกันอย่างครึกครื้น