ตอนที่ 58 หมาป่าเดียวดาย

ตอนที่ 58 หมาป่าเดียวดาย

โจวจียหลินกับอวี๋ฮุ่ยอิ่งเดินนำทุกคนมาหยุดอยู่หน้าห้องโถงเรือนโบราณ ป้ายหน้าประตูเขียนไว้ว่า "นิทรรศการจัดแสดงโบราณวัตถุการสอบจอหงวนของจีน"

แสงสว่างภายในห้องค่อนข้างสลัว แดดที่ส่องลอดซี่หน้าต่างเข้ามาดูลางเลือนไม่ชัดเจน

"เอ๊ะ นี่อะไรน่ะ"

กลางห้องโถงมีคอกไม้ประหลาดตั้งอยู่ กว้างไม่ถึงหนึ่งเมตร ความสูงพอดีกับตัวคน ทั้งเตี้ยทั้งแคบ เนื้อไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำ ผิวสีทาหลุดล่อนจนเห็นลายไม้สีเทาแกมน้ำตาลข้างใต้

ในช่องนั้นมีแผ่นไม้สองแผ่นวางพาดตามแนวนอน ดูไม่ออกว่าเอาไว้ทำอะไร

เฉิงโส่วผิงอ่านป้ายคำอธิบายด้านข้าง ถึงได้รู้ว่านี่คือห้องสอบห้าวเซ่อจำลองขนาดเท่าของจริง จากหอสอบซุ่นเทียนก้งย่วนสมัยราชวงศ์ชิง

พอผู้เข้าสอบเข้าไปข้างใน ก็ต้องขังตัวเองอยู่ในช่องแคบนี้ตลอดสามวันสองคืน พอสอบติดกันสามรอบก็กินเวลานานถึงเก้าวันหกคืน ทั้งกิน นอน และทำข้อสอบอยู่ในนั้น ช่างลำบากยากเข็ญเหลือเกิน

"กินนอนอยู่ในนี้หมดเลย แล้วเวลาเข้าห้องน้ำล่ะ" โจวจียหลินพึมพำกับตัวเอง "ถ้าให้ผมอั้นขี้อั้นเยี่ยวไว้สามวัน ทำไม่ได้แน่ๆ"

อวี๋ฮุ่ยอิ่งหลุดขำพรวดออกมา