เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 49 เงาดำหน้าห้อง
เสิ่นจี้โจวเห็นเธอหลับลึกจึงขยับตัวให้เบาที่สุด เขาถือกระติกน้ำร้อนกลับเข้าห้องแล้วช่วยดึงประตูปิดให้
เฉิงโส่วผิงหลับสบายเป็นพิเศษ ตื่นมาอีกทีก็รู้สึกแขนชาไปหมด เธอเหยียดแขนบิดขี้เกียจ พลางนวดแขนเบาๆ ดูเวลาแล้วก็พบว่าผ่านไปชั่วโมงกว่า
ประตูห้องยังปิดอยู่ ได้ยินเสียงเสิ่นจี้โจวดังแว่วออกมาอู้อี้
เดือนกรกฎาคมร้อนตับแลบขนาดนี้ ปิดประตูสอนเนี่ยนะ
แต่แล้วเธอก็คิดได้ว่าเขาคงกลัวเสียงดังรบกวนการนอนกลางวันของเธอนั่นเอง
เธอจึงลุกไปแง้มเปิดประตูออกเบาๆ
ไอความร้อนอบอวลอยู่ข้างใน ต่อให้เปิดหน้าต่างกว้างสุดและเร่งพัดลมส่ายเบอร์แรงสุดก็ช่วยอะไรไม่ได้ ทุกคนเหงื่อท่วมตัวกันถ้วนหน้า
ทว่าพอบานประตูเปิดออก ลมก็เริ่มพัดถ่ายเทดีขึ้น ลมโกรกเข้ามาทางหน้าต่าง เด็กหลายคนดึงเสื้อยืดเสื้อเชิ้ตสะบัดคลายร้อน ถอนหายใจโล่งอกกันเป็นแถว
เสิ่นจี้โจวกำลังอธิบายบทเรียนอยู่ พอเห็นประตูเปิดก็ไม่ได้หยุดพูด เพียงแค่เหลือบมองมาแวบหนึ่ง