กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 47 รางวัลมาเรียนครบ
ครู่ต่อมา เฉิงโส่วผิงก็กลับเข้ามาในห้อง พอเห็นกู้ซั่วจึงเอ่ยแนะนำ “นี่คือเพื่อนนักเรียนเสิ่น ต่อไปวิชาภาษาจีนเขาจะเป็นคนสอนนะ”
กู้ซั่วกระตุกมุมปาก “รู้แล้วน่า”
พอเห็นสีหน้าแบบนั้น เธอก็พูดต่อ “เพื่อนนักเรียนเสิ่นเก่งภาษาจีนกว่าฉันอีก ขนาดฉันยังต้องเรียนรู้จากเขาเลย”
กู้ซั่วไม่พูดอะไรต่อ ได้แต่ก้มหน้าเอาส้นเท้าเตะขาเก้าอี้เล่น
เฉิงโส่วผิงเอาสมุดเคาะหัวเขาเบาๆ ทีหนึ่ง “อย่าเตะเก้าอี้ โตป่านนี้แล้ว กระเป๋านักเรียนก็อย่าวางบนโต๊ะ เดี๋ยวคนอื่นมาจะทำโจทย์กันยังไง”
กู้ซั่วจำใจหดเท้ากลับ แล้วย้ายกระเป๋าลงไปวางบนพื้นเงียบๆ
เฉิงโส่วผิงส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ พอได้ยินเสียงน้ำเดือดดังมาจากในครัวจึงเดินออกไปรินใส่กระติกน้ำร้อนข้างนอก
พอมีนักเรียนเยอะขึ้น การดื่มน้ำก็พลอยเพิ่มตาม บ่ายวันหนึ่งหมดไปสามสี่กระติกก็ไม่ใช่เรื่องแปลก กระติกน้ำร้อนที่บ้านเลยไม่ได้ปิดจุก เปิดปากทิ้งไว้ใช้แทนเหยือกน้ำเย็นไปในตัว สุดท้ายค่อยต้มน้ำอีกกาแล้วตั้งทิ้งไว้ให้คลายร้อน
ไม่นานเสียงนาฬิกาก็ตีบอกเวลาเที่ยงครึ่ง