ตอนที่ 39 ซ่อมรถ

ตอนที่ 39 ซ่อมรถ

"รู้แล้วค่ะ" เฉิงโส่วผิงปากขานรับ ทว่าในใจยังนึกสงสัย พอเดินมาถึงหน้าบ้าน อาศัยจังหวะคลำหากุญแจหันกลับไปมองพ่อ

พ่อไม่ได้เดินไปไหนไกล เขากำลังก้มมองสิ่งของชิ้นหนึ่งในโถงทางเดินที่ถูกคลุมไว้ด้วยผ้าเก่าๆ

หัวใจของเฉิงโส่วผิงกระตุกวูบ นั่นคือจักรยานที่แม่เคยขี่

เธอเปิดประตูเข้าบ้าน แต่ไม่ได้ปิดลงสนิท ยังคงแง้มช่องไว้ แล้วยืนมองลอดจากหลังบานประตู

พ่อยืนนิ่งอยู่หน้ารถเนิ่นนาน กว่าจะยกมือเปิดผ้าปูที่นอนเก่าซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่นผงออก

บนตัวรถไม่มีฝุ่นจับ ยังคงสภาพเหมือนเมื่อสองปีก่อน ล้อบิดเบี้ยวผิดรูป แฮนด์รถคดงอเอียงข้าง

พ่อจับโครงรถแล้วย่อตัวลงตรวจดูสภาพ จู่ๆ ชะงักนิ่งไป แล้วยกมือขึ้นปาดน้ำตา

เฉิงโส่วผิงไม่ได้มองต่อ เธอหันหลังกลับไปเปิดไฟในห้อง ล้างมือ แล้วตั้งกาต้มน้ำ

เธอยืนบนเก้าอี้เปิดตู้กับข้าว หยิบกระป๋องเครื่องดื่มช็อกโกแลตเล่อโข่วฝูออกมา จัดการหาแก้วน้ำมาสองใบ ตักผงใส่ลงไปแก้วละหลายช้อนพูน